Paul-Anri Spak (1899 – 1972) bio je belgijski političar i lider Socijalističke partije. Zauzimao je različite pozicije u vladi nakon 1935. godine, a gotovo bez prestanka je vršio funkciju ministra inostranih poslova od 1938. do 1949. Kao umereni socijalista Spak je tri puta bio premijer (1938-39, 1946, 1947-49) u koalicionim vladama. Bio je protivnik povratka kralja Leopolda III u Belgiju. Ponovo je bio ministar spoljnih poslova od 1954. do 1957, kao i od 1961. do 1966, dok je u isto vreme bio vice-premijer od 1961. do 1965. Spak je postao poznat na internacionalnoj sceni kao prvi predsednik Generalne skupštine UN (1946), predsedavajući Saveta za evropski oporavak (1948-49) i generalni sekretar NATO-a (1957-61). I na nacionalnim i međunarodnim položajima, Spak je stremio političkom i ekonomskom ujedinjenju Zapadne Evrope i bio je aktivan u stvaranju organizacija koje su nakon izvesnog vremena dovele do rađanja Evropske unije.